COŚ
BYŁEM MŁODYM WILKOŁAKIEM
POWIERZCHNIA HANDLOWA DO WYNAJĘCIA
Laurie Ann, idzie burza.
Cześć.
Laurie Ann!
Kochanie, nie strasz mamy.
Szef się wścieknie, że tu węszysz.
- Nie mów mu. Co masz? - Niewiele, jak zwykle.
- Ktoś coś widział? - Matka podobno...
Miałeś się nie mieszać.
Martwię się, już sześcioro dzieci zniknęło lub nie żyje.
Może to epidemia ucieczek?
Tak, pięciolatek w autku zabawce, siedmiolatek na weekendzie w Acapulco.
Chłopca zabrał ojciec, a ten drugi...
W Darry dzieje się coś złego.
Ja jestem gliną, a ty bibliotekarzem.
Georgie.
28 maja,
kolejne morderstwo, coś zupełnie innego, skóra mi cierpnie...
Skąd się wzięło to zdjęcie?
Pora powiedzieć innym, nawet jeśli się mylę.
Obym się mylił.
HAMPSTEAD HEATH, ANGLIA
Taggert wchodzi na grzęzawisko w oparach mgły...
Wstrząsa nim dreszcz, zapina płaszcz.
Cienista postać wchodzi w kadr ociekając cuchnącą, błotną mazią.
Bill!
Minuta.
Minęło pół godziny.
I to już dwa razy.
- Wystygło. - Wybacz.
Świetne zmiany, podoba mi się.
- Powiedz to Greco. - Mówię mu co dzień.
Nie musiałeś brać tej pracy.
- Mamy dość pieniędzy. - Chciałem być z tobą.
I sam przerabiać tekst na scenariusz.
O urlopie nie ma mowy.
Z aktorami na planie? Wolę pisać.
Przynajmniej masz wtedy dobry nastrój.
Audra...
Śpię, chyba że to Greco.
Greco.
To ty, Bill?
My się znamy?
Mike Hanlon z Derry.
Przysięgnijcie, że jeśli COŚ żyje, wrócimy tu.
Wybacz, Mike.
Nie poznałeś mnie.
Przez chwilę.
Bill, COŚ wróciło.
Jesteś pewien?
Tak. Znalazłem zdjęcie George'a.
George.
Co się stało? Kto dzwonił?
Nikt, pomyłka.
Muszę wracać do pracy.
Georgie.
Opowiedz mi coś, Bill.
Kiedy indziej.
O magicznym kamieniu.
Proszę.
Idź męczyć kogo innego, nie mam ochoty.
Dla mnie? Pójdę ją puścić.
Pokryj ją najpierw parafiną.
Co to, gdzie jest?
W piwnicy.
Szkoda, że nie możesz pójść ze mną. Dzięki.
Obśliniłeś mnie.
Georgie.
Wróć szybko, bo mama się zezłości.
Dobra.
I Georgie...
Uważaj.
Jasne.
Z drogi, płynie Georgie!
Na bok!
O, nie!
Cześć, Georgie.
Nie przywitasz się?
Nie bądź taki.
A chcesz balona?
Nie biorę nic od obcych, tata mi zabronił.
I bardzo słusznie.
Jestem Pennywise, tańczący klown, a ty jesteś Georgie.
Więc już się znamy, prawda?
Tak. Muszę iść.
Bez tego?
Moja łódka.
No właśnie. Weź ją sobie.
Chcesz ją mieć?
Pewnie.
Jest tu wata cukrowa i karuzele, i w ogóle. I balony.
One pływają?
O, tak. Pływają, Georgie. Pływają.
A jak będziesz na dole, ze mną,
też będziesz pływał.
"Zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników;
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni.
I zamieszkam w domu Pańskim po najdłuższe czasy".
Georgie...
Billy!
Co się stało?
Zdjęcie Georgie.
Nie widzisz?
Co robisz w jego pokoju?
Nic...
Nigdy więcej tutaj nie wchodź.
Pamiętaj.
Zapomniałem, na śmierć.
Wyjeżdżasz, czyś ty oszalał?
- W połowie filmu? - Ktoś mnie zastąpi, muszę.
Kto to dzwonił?
Nazywa się Mike Hanlon.
Nie widziałem go 30 lat.
Mój zmarły brat...
George.
On nie umarł, został zamordowany.
- Nie mówiłeś mi. - Zapomniałem.
Jakby się to nigdy nie zdarzyło. Muszę tam jechać.
Dlaczego?
Bo przysięgliśmy.
- Czemu się jąkasz? - Miałem to w dzieciństwie.
Co się stało, powiedz. Chcę ci pomóc.
Jadę z tobą.
Nie ma mowy.
Obiecaj, że tu zostaniesz.
Oszalałeś.
Kocham cię.
NOWY JORK
Ben, twoja nagroda architektów. To tragedia.
Tak, prawdziwa tragedia. Amerykańska tragedia.
Masz na to ochotę? Trzymaj.
Jesteśmy, alleluja!
- Nie musisz być cicho. - To wszystko twoje?
Tak, wejdź, zobaczymy, co z tym zrobić.
Chodź, moja śliczna.
- Kocham twoje ciało. - Ja też.
- Kiedyś byłem gruby. - Pociągający tłuścioszek.
Tłusty jak beka, serio. Chcesz się założyć?
Tak mówiliśmy w dzieciństwie, chcesz się założyć?
- Nie... - Tak.
Słyszę dzwony, zaraz jestem.
Haystack, to ja, Mike.
Już po tobie, prosiaku.
Ben, jesteś tam?
- Mike? - Zgadza się. COŚ wróciło.
Pamiętasz?
Co pamiętasz?
- Prawie nic. - Przyjedziesz?
Przyjadę.
Coś nie tak?
Owszem, kochanie. Dziś i w ogóle.
Zabijesz się.
Nie sądzę, choć może byłoby lepiej.
Nazywam się Ben Hanscom.
Mieszkaliśmy z mamą w Houston, w Teksasie.
Teraz mieszkamy tu u kuzynów.
Ale bęben.
Dalej, Ben. Masz jakieś hobby?
Lubię czytać...
O starych cywilizacjach, o Egipcjanach, Indianach...
Mamy tu świetną bibliotekę. Witaj w Derry.
Dziękuję.
Ale prosię.
Bowers, godzina kozy przez tydzień.
Ojciec da mi manto.
Mogłeś o tym wcześniej pomyśleć.
Teraz, do dyrektora.
Już po tobie.
Szykuje się pogrzeb.
Jak wiecie, szeryf wprowadził godzinę policyjną od 19:00.
Czasy są niebezpieczne. Uważajcie.
Będziesz tu stał cały dzień? Już po szkole.
Można przejść?
Niektórzy mają po rodzicach nawyk stania w przejściu.
No to, na razie. Jestem Beverly Marsh.
Na razie, Beverly.
Patrzcie, grubas.
Siemanko, prosiak.
- Czego chcecie? - Żebyś się czegoś nauczył.
- Masz zapamiętać, jak mam na imię. - Pamiętam, Henry.
Nie jestem pewny.
Henry!
Nie kalecz go.
Kalecz.
Zobaczmy, na początek...
Niedoczekanie twoje!
Jesteś trup.
Szykuj sobie grób!
Nikt mnie nie będzie kopał!
- Co to? - Brodzik dla przedszkolaków.
- Co tu robicie dziewczynki? - Budują zaporę wodną.
- Czemu to zrobiliście? - Bo tak nam się chciało. Dawaj.
- To na moją astmę. - Co ty powiesz?
- Zostawcie go. - Zamknij się.
Przestań.
Bo zawiążę ci uszy pod brodą.
Widzieliście grubasa?
Porąbany tłuścioch. Na pewno nie widzieliście go?
Na pewno.
Idziemy.
Pa, dziewczynki.
Jest pusty.
Duszę się.
Poszli?
Tak. Zostań z nim, skoczę po lekarstwo.
Dobra.
Spokojnie, mały.
Będzie dobrze.
A jak oni wrócą?
Chcesz?
Mój tata umarł na Wielkiego R.
Raka. Jak byłem mały.
Mój też nie żyje, zabili go w Korei.
- Pamiętasz go? - Trochę. Słabo.
- A on, to kto? - Bill, mój najlepszy kumpel.
Fajny gość.
Jestem.
- Jąka się? - Od śmierci brata.
Ktoś go zabił i wyrwał mu rękę jak skrzydło musze.
Mówię ci, żebyś wiedział. Przeżywa to wciąż, to go dobija.
- Też by mnie dobiło. - Co?
Nic, dzięki.
Fajnie, że zostałeś.
Żeby tylko nie zapadł w śpiączkę, jak w tym serialu.
Właśnie.
- Jesteś Ben? - A ty Bill.
A to...
Eddie. On wie, zacinasz się jak Elmer.
Wybacz.
Porky Pig się zacina, Elmer sepleni.
Przyjdziesz tu jutro?
Budujemy tamę.
To potrzeba desek. Zestawić dwa rzędy, jak chleb w kanapce.
Przyłączysz się?
Czemu nie.
Co robisz?
- Piszę. - Pokaż.
- Wiersz. - Zostaw.
Twe włosy jak zimowy ogień,
styczniowy żar...
Mamo, Ben się zakochał.
Oddawaj.
Przestań!
Ty zabijako.
Nienawidzę cię, trzymamy was tu z litości.
Nie chcę, żebyś żyła z zasiłku.
Mieszkajcie tu, dokąd chcecie, ale musisz wziąć chłopca w karby.
- Pójdziemy kiedyś na swoje. - Wiem.
Ale póki co, musisz mi pomóc.
- Nie byliby tacy, gdyby tata żył. - Idź i przeproś.
- Musisz. - Nienawidzę ich.
Benny!
Ben!
Tu jestem.
Tata?
Witaj.
Tato?
Mieszkam teraz tu.
Chcesz balona?
One pływają. Wszystkie pływają.
Chodź!
Spodoba ci się tu, nie będziesz musiał dorastać.
Pływają, wszystkie,
a jak będziemy na dole,
też będziesz pływał, grubasie.
Boże.
Bevery By Hand? Chwileczkę.
Biuro pani March. Chwileczkę.
Bev, dzwoni ktoś z Maine.
Miałaś nie łączyć...
Odbiorę.
Nie, zapisz numer i zamknij drzwi.
- Ręce ci się trzęsą. - Ze strachu.
To jest jak rak, nie zgadzam się.
Tak jest świetnie, nie ruszaj ich. Posłuchaj.
Grupa Japończyków czeka na dole.
Pokażesz im firmę jako czarująca projektantka,
podpiszemy kontrakt i będziemy bogaci.
Więc weź się teraz w garść, rozumiesz?
Całusa na szczęście?
Idziemy.
Nie sprzeciwiaj mi się przy Pam.
Witam panów, jestem Beverly Marsh, mój wspólnik, Tom Rogan.
- Beverly, tu Mike Hanlon. - Kto?
Mike Hanlon, pamiętasz?
Oczywiście, co słychać?
W porządku, siedzisz?
Tu jesteś.
Kto dzwonił?
Powiesz, że to wariactwo, ale muszę jechać do Maine.
Nie wyjaśnię ci tego, dzwonił Mike Hanlon, mój stary przyjaciel.
Zamknij się.
Robię dla ciebie interes życia, a ty jedziesz do dawnego chłopaka?
Za kogo mnie masz?
Wiedziałem.
Najpierw mi się wymądrzasz, a teraz to.
Zapomniałaś już lekcje.
Dawno ich nie było.
Odłóż to, jadę na lotnisko.
Jest kłopot, poważny.
COŚ wróciło, pamiętaj o przysiędze.
Odłóż te ubrania.
- Wracaj do łóżka. - Nie.
To może wypuszczę cię z domu za dwa dni, a nie dwa tygodnie.
Już nigdy.
Spróbuj się do mnie zbliżyć,
to cię zabiję.
Zabiję cię.
Jestem ci potrzebny.
- Na lotnisko. - Jaki kierunek?
Lecę do Maine.
Łapiemy samolot do Maine. Do rodziny?
Do przyjaciół, najlepszych.
Tato, śniadanie.
Otworzę.
Twe włosy jak zimowy ogień, styczniowy żar,
płonie w nim serce moje.
Kto to był?
- Co tam masz? - Nic.
Daj.
Jak ci nie wstyd.
Kombinujesz z jakimś chłopakiem?
Martwię się o ciebie, Bevvie.
12 lat nie ma, a już ugania się za chłopakami.
Zostaw mnie, tato.
Chodź tu.
Sama do mnie podejdź.
Nie.
Co takiego?
Nie.
Wracaj!
Dostaniesz w tyłek, że popamiętasz!
Cześć.
Zlękłaś się? W porządku?
Tak.
Zawsze tak szpiegujesz ludzi?
Przepraszam.
Ja myślę.
Dziś sobota, nie ma szkoły,
skoczyłabyś nad rzeczkę?
To jest Eddie,
a to Bill.
Cześć.
Znacie się już.
Bev chce nam pomóc, to dziewczyna,
ale może być.
Jasne.
A to co, na Jerzego! Rzeka Nil i 6 sfinksów.
Richie.
A myślałeś, że Gunga Din?
Typowe.
Wątpliwy dowcip, ale miły gość.
Że jak? Cześć, Bill, Eddie Spaghetti.
Przestań, nie cierpię tego, i nie przezywaj mnie tak.
Uwielbiasz to, rozkoszniaku. Richie Tozier.
Naśladowca głosów.
Stan Wielki pan, Ż yd mądrala, że ojoj.
Wzmożony metabolizm, stąd ta nadaktywność.
Więc jak,
budujecie tu tamę?
- Znacie się na tym? - Nie.
I uda się?
No pewnie.
- Skąd wiesz? - Wiem.
Po prostu.
Dobra.
Ben, jesteś genialny.
- Super. - Trzyma na amen.
Moglibyśmy zrobić cały zalew.
Niezła myśl.
Bomba!
Ja tutaj.
- Cześć, aligatorze. - Cześć, krokodylu.
Na razie, Ben.
Gazu, Srebrny!
- Cześć, Beverly. - Cześć.
Moje serce też płonie.
Ratunku!
Ratuj mnie, proszę.
Ratuj!
Ratuj, Beverly!
Hej, jest tam kto?
Klown nas zamknął.
- Pływamy tu. - Kto to?
- Vicky Burroughs. - Matthew O'Connor.
Nieżyjące dzieci.
Chodź bliżej, Beverly, chcemy cię poznać.
My pływamy.
- Tato! - Wielkie Nieba.
- W łazience! - Ktoś cię podglądał?
W umywalce.
Co tam widziałaś? Mów.
Martwię się tobą, bardzo.
Powiedz coś.
Tam był pająk.
Wielki tłusty pająk. Wypełznął i wpełzł z powrotem.
To stare domy,
mają rury jak tunele.
Nic tam nie ma.
Idź do łóżka.
Przywitaj się z kolegami.
Zginiesz jak się nam sprzeciwisz.
Umrzesz...
GREAT NECK, NOWY JORK
Eddie!
Gdzie jesteś?
Tutaj, mamo.
Dokąd się wybierasz?
Wyjeżdżam na krótko.
Dokąd? Tak nagle?
Czekaj.
Masz kłopoty.
Kto dzwonił? Powiedz.
Mamo, proszę. Nie płacz.
Nie denerwuj mnie, powiedz.
Jadę do Derry.
Wracasz do tej nędznej dziury? Nic cię z nią nie łączy.
Proszę cię.
Jedźmy już.
Co ci jest? Wyglądasz, jakbyś zobaczył ducha.
Jedź!
Wybacz, że wszystko spada ci na głowę. Mamy dość kierowców?
Tak.
Pamiętaj, że Pacino lubi Lincolna.
Wiem, bądź spokojny.
- Martwisz mnie. - Jest w porządku.
To dokąd?
Penn Station. Na nocny do Bostonu.
Widzieli mnie.
Spływamy.
Zabiją mnie.
Po co wam te wampiry, spójrzcie lepiej do lustra.
Gazu!
- Ale mieli miny. - Pogorszyłeś sprawę.
Daj spokój, to był żart.
Zależy dla kogo.
Trzeba się pośmiać, żeby nie umrzeć z nudów. Myszy czy ludzie?
Myszy!
To cicho sza!
Patrzcie.
To dziwne miejsce. Siedlisko duchów.
- Empirycznie, to niemożliwe. - Mówiąc po ludzku, duchów nie ma.
Bystra jesteś, jak na dziewczynę.
Komplement, już na pierwszej randce?
Co w nim jest takiego?
To randka nie tylko z nim, ciebie też kocham.
Było świetnie, Eddie, na razie.
Cześć.
Chciałbym, żeby to lato nigdy się nie skończyło.
Eddie, zamartwiałam się na śmierć. Miałam już dzwonić na policję.
- On był z nami. - Idźcie już.
Do domu.
To moi koledzy.
Do jutra.
Jutro będzie odpoczywał.
Nie widuj się z nimi więcej.
- To moi przyjaciele. - Mama ci wystarczy.
- Jesteś zgrzany. - Wcale nie.
Nie idź pod prysznic w szkole, jeszcze złapiesz infekcję.
Nie biegać, korytarz to nie bieżnia.
- Brałeś prysznic, Kaspbrak? - Nie.
Mówię ostatni raz. Ćwiczysz, pocisz się, bierzesz prysznic. Jasne?
Spokojnie, Eddie.
To tak, na przywitanie.
Gorąco ci, co?
Trochę mi tu niewygodnie.
Zaraz to przystosujemy.
Jestem, charchaczu.
Spodoba ci się tam, na dole.
Nie wywiniesz się już, cherlaczyno.
Do zobaczenia w snach. Wróć, kiedy chcesz, z kolegami.
Więc mówię, jazda
i sunę po omacku do kibelka...
Ile siły ma elektrownia?
Znacie Godzillę. Nikt nie dał mu rady, bomba atomowa ani Nancy Regan,
ale gdy napotkał linię wysokiego napięcia...
Uwaga, bestia atakuje miasto!
Byliście świetni.
Brawo.
Czy ja wiem, te polityczne kawały się starzeją, trzeba coś zmienić.
O, jest. Moja ukochana bratanica.
Chcę się zobaczyć z Millerem.
Załatwione.
Richie Tozier. Kto mówi?
Mike Hanlon, pamiętasz?
Pewno, że pamiętam.
A kto zastąpi Carsona? Kto będzie ich rozśmieszał?
Nieważne, może Leno.
To tylko kilka dni.
Na zlot skautów w jakiejś dziurze?
Nie żartuj, o co chodzi? Kobitka? Mafia?
Nie wiem, co to jest.
Nie obrażaj mojej inteligencji.
Dałem słowo.
Wiele razem przeszliśmy.
Dasz sobie radę.
To nie może być prawda.
Ratunku!
Na pomoc!
Czuli na twarzach jego gorący oddech, puścili kamienie, wybiegli z jaskini.
Byli już w domu, lecz wiedzieli jedno. Jak silni są razem.
Pokonali smoka i nic już nie będzie takie, jak przedtem.
Musisz to spisać, Bill.
- Uwielbiam ją. - Jest świetna.
Piękna.
Bill wyjedzie z tej dziury i pozna wszystkie laski Hollywood.
Trele morele. Nie wiem, czy w ogóle chcę być dorosły.
Ja tak, chcę prowadzić pociąg i zobaczyć świat.
Jak mama ci pozwoli.
Ja będę piosenkarzem rockowym albo komikiem imitatorem.
Twój głos się nie nadaje.
Dzięki, profesorze. A ty, Bev?
Może będę malarką, tata uczył mnie rysować.
Pilotem myśliwca, w wojsku.
Ornitologiem, lubię porządek rzeczy.
Powiem wam coś, ale się nie śmiejcie...
Nie będziemy.
Wtedy, w pokoju Georgie'a...
Co się tu dzieje?!
Coś podobnego, święci Pańscy!
- Panie inspektorze... - Chcecie zalać kanalizacje miejską?
Czyj to pomysł?
- Ja tym kierowałem, to moja wina. - To mój pomysł.
- I mój. - I mój.
I twój panienko też?
Tak.
Słuchajcie.
Znowu mamy morderstwo. Mała Velma Daniels.
Ciało znaleziono nad kanałem. Więc lepiej trzymajcie się razem.
Bądźcie ze sobą razem cały czas.
Przyrzekacie?
Co Bill chciał nam wczoraj powiedzieć?
Nie wiem, ostatnio jest nie w humorze.
Inni też.
Po takim jedzeniu.
Larry, Curly i Moe...
Bip-bip...
Dobra, smrodzie, kto to rzucił?
Ty? Zgadłem, co?
Powiedz, może daruję ci życie.
W kinie Paramount?
Dobrych ślizgów, bananowcu.
Tozier! Bowers!
Idź po mopa do pana Marsha i to sprzątnij.
Jazda.
Panie Marsh.
Jest pan tu? Pewno się upił jak skunks.
Panie Marsh.
Miałem wypadek w stołówce.
Nie, to niemożliwe.
Ratunku!
Bip-bip, Richie.
Wróć, jak zechcesz.
Pokażę ci, jak się pływa. Wszyscy tu pływamy.
Pomóżcie mi.
Proszę was.
W piwnicy jest wilkołak.
Złapcie go.
Pamiętam, kiedy zrobiłem to zdjęcie. To był dobry dzień.
Mieliśmy szczęście tego lata. Że nas nie zabito.
A może to nie tylko szczęście? Oby tak było i teraz.
Szczęśliwa siódemka.
Przyniosłem ten album z domu.
Tata stacjonował w Derry w czasie wojny
i zaczął zbierać te stare zdjęcia.
Mam gdzieś historię tego sracza.
Długo cię jeszcze będziemy znosić?
Słuchamy, Michael.
To stara huta, w Wielkanoc 1930r. Szukano tam Świątecznego Jajka.
Ale nastąpił wybuch i wszyscy zginęli.
To wodociąg, który dostarczał do Derry wodę do katastrofy w r. 1900.
Do dziś nie wiadomo, w jaki sposób 253 osadników zniknęło.
Dziękuję, Michael, za tę obrazową, choć nieco straszną historię.
Następny?
Cześć, bracie.
Oddaj to.
Bo co?
Ten czarnuch mieszka na tej samej ulicy, co ja.
Oddawaj.
I przez niego mamy mnóstwo kłopotów.
Lubisz fajerwerki?
Na przykład taka rakieta w kieszeni.
Spokój tam!
Za nim.
Dobrze, że nie ja sam to widziałem.
Najpierw to był wilkołak.
Ja widziałem klowna.
Richie widział wilkołaka po tym filmie.
Ale zmienił się w klowna.
Może to coś siedzi nam w głowie i czyta w myślach, czego się boimy?
U wszystkich dzieci?
Bez żartów.
Szybciej!
Czemu nikt nic nie mówił?
Wzięlibyście mnie za świra.
Myślałam, że to tylko ja.
Nie tylko.
To empirycznie niemożliwe.
Ale działo się, naprawdę.
Mało nie wyrwał mi flaków.
To wpływ tego filmu.
Może jakiś wariat przebrał się za klowna.
To potwór. I jest tu, w Derry.
Zabiję cię!
Henry Bowers.
Zmywamy się.
O, nie. Kamienie.
Pomóżcie mi, proszę.
Trup!
No proszę.
Grubas, Ż yd, zdechlak, okularnik i szmaciara.
Czarnuch ma farta.
Klub frajerów.
Mamy z sobą na pieńku, ale dziś chcę jego.
Spadajcie.
To wy się wynoście.
Kto mnie zmusi?
My.
- Że jak? - Wykop wosk z uszu.
Jesteś śmieć, Bowers, wynocha!
Ty jąkało.
Czekaj, jeszcze cię zaskoczę.
Chodź, Bowers.
Chodź, Henry!
Zjeżdżaj.
Bo co?
To nasza szóstka wyśle cię do szpitala.
Siódemka.
Wszystkich was zabiję.
Zmień płytę, koleś.
Zabiję was...
Dzięki.
Drobiazg.
Wy, to właściwie co?
Tak jakby klub.
Klub Frajerów.
Tak.
Przyłączasz się?
Chętnie.
Siódemka.
Szczęśliwa siódemka.
Czekajcie.
Tata nie wie, kiedy je zrobiono.
Pewno w połowie XVlllw., gdy Derry powstawało.
Ej.
- Klown Pennywise? - To on.
200 lat temu tu był?
- To tylko rysunek. - Patrzcie.
Tu też jest.
- Ten sam człowiek. - To nie człowiek.
To... to.
To samo było w pokoju Georgie'a.
Patrzcie.
Zabiję was.
Zwariujecie najpierw i zabiję was.
Będę waszym koszmarem, przerażającym snem.
Tym, czego wciąż i zawsze będziecie się bać.
- Nie! - Tak, Stan.
Tak.
- Widziałeś to. - Ja nie chcę.
Ale widziałeś.
Tak, dobra, skoro chcecie. Tak.
To chciałem usłyszeć.
- To co robimy? - Jak to, co?
- Chcę o tym zapomnieć. - Nie chodzi o nas.
A inne dzieci? Velma była z mojej klasy.
Kto będzie następny?
Trzeba coś zrobić.
- Powiedzmy komuś. - Oni tego nie widzą.
- Dlaczego? - Gdy dorastasz, przestajesz wierzyć.
- Wsadzą nas do wariatkowa. - COŚ zabija dzieci.
Coś trzeba zrobić.
Pomóżcie mi.
Zabiłeś mojego brata, draniu!
Pokaż się.
COŚ się nas boi, wiecie.
Czuję to, przysięgam.
Chcę COŚ zabić.
Pomóżcie mi.
Proszę, pomóżcie mi.
ATLANTA, STAN GEORGIA
Dostałam list od mamy.
Pyta, kiedy zostanie babcią.
To telepatia, sam o tym myślałem.
Poważnie.
Wie, że kocham seks, ale ty wolisz wieczór z "Idealnym nieznajomym".
- Stan Uris, słucham? - Witaj, tu Mike Hanlon.
- Kto? - Mike Hanlon.
- A niech mnie. - Stan, COŚ wróciło.
- Jesteś pewien? - Tak. Rozumiesz?
- Trudno się do ciebie dodzwonić. - Wiem.
Dasz radę? Proszę.
- Nie obiecuję... - Pamiętasz?
- Pomyślę. - Dałeś słowo.
- Przyrzekłeś. - Pamiętam.
- Przyjedź. - Cześć.
Kto to był?
Nikt. Naprawdę.
Naprawdę.
Wezmę kąpiel.
Teraz?
Skaut jest uczciwy, lojalny, uczynny, uprzejmy, pogodny, gospodarny,
odważny, czysty, przyzwoity.
Wszystko dobrze?
To wariactwo.
1: 10, gorzej niż ja.
Wyłapie nas jak nic.
Kto został, Ben, Bev?
Może będą lepsi, póki co prowadzisz.
Daj spokój.
Nie jąkasz się?
Damy pierwsze.
10:00. Chyba nie muszę strzelać.
To była Bev?
Czyste szaleństwo.
- Wcale nie. - Stan ma rację.
- Kilka kamieni go powstrzyma? - Pokaż jej.
Kolczyki mamy, srebrne.
Tak jest na filmach, to nic nie da.
To srebro, może zabić. Musimy wierzyć.
Przysięgam, że zrobię wszystko, aby spełnić obowiązek wobec Boga i kraju.
Będę pomagał innym, ćwiczył ciało i umysł, postępował etycznie...
- To kiepski pomysł. - Co?
Słuchajcie...
- Nikogo nie zmuszamy. - Tata mówi, że to sprawa duszy.
Szczęśliwa siódemka, Stan.
Jestem z wami.
Myślałeś, że cię zostawimy, Bill?
- Eddie? - Istnieje przyjaźń, nie?
Daj mi to.
Jak kwas z baterii.
- Dokąd oni idą? - Do kanałów, głupku.
Tak i wiecie co? Już stamtąd nie wyjdą.
Musimy tam zejść?
Stan, możesz się jeszcze wycofać.
Dobra jest, idziemy.
Pamiętasz, jak goniliśmy tam za psem?
Pójdziesz, jak wtedy, wyprzedzisz ich i zagonisz na nas. Już tam będziemy.
Szybko, bo stracisz niezły ubaw.
Mam iść sam?
A jak, trzęsidupo? Czego się boisz? Ducha?
Coś znajomego.
- Mamy trop. - Bo COŚ tak chciało.
Gdzie jest Derry?
Pójdziesz przodem, Bev i w razie czego, strzelaj. Nie odłączać się.
Cześć, mały. Będziesz pierwszy.
- Kogo brakuje? - Stana.
Zanim umrzesz,
pomyśl o każdym rzuconym kamieniu, o wszystkim, co powiedziałeś.
Pomyśl o tym nim umrzesz.
Henry...
Co to?
Belch.
Nie ma go już.
Belch!
Na pomoc!
To Stan.
Zbliża się tu!
Ręce, szybko.
To już? Udało się?
Patrzcie.
Szybko, za ręce, nim się zgubimy.
Mocno!
Wszyscy są?
- Jestem, Stan? - Tak, Richie?
Tak, Mike?
- Tutaj. Czyja to ręka? - Moja, to ty, Ben?
Tak.
Za nic nie puszczajcie rąk, COŚ nie jest takie silne,
inaczej by nas zabiło.
Nie damy się.
Bill...
Georgie?
Nie, Bill.
To nie Georgie, nie przerywaj kręgu.
Bevy!
Co tu robisz z tymi chłopakami? Do domu!
Tato, ja...
Otrząśnij się. To nie twój tata.
Tam nic nie ma.
Mówię, że tam nic nie ma.
Przysięgam, że zrobi wszystko,
by spełnić obowiązek wobec Boga i kraju...
Stanley, chłopcze...
Walcz z nim!
Dalej. Bój się!
Kamienie, Bev.
Lepiej mi smakujecie, jak się boicie.
Zabij COŚ!
Zabij?
A to dobre.
Jestem wieczny.
Zjadam światy
i dzieci.
Ty będziesz następny.
To kwas z baterii, gnido!
Proszę, Boże.
Zabij COŚ, Bev!
Pomóżcie!
Nie żyje?
- Nie wiadomo. - Wynośmy się stąd.
- Trzeba COŚ ścigać. - Już nie żyje.
Lepiej sprawdzić. Musimy się upewnić.
Przysięgnijcie,
że jeśli COŚ żyje,
wrócimy.
Przysięgam.
Stannie?
Idę ci wytrzeć plecy,
piersi i...
Stanley?
COŚ